Winorośl Alphonse Lavallée – czerwona odmiana deserowa – późno dojrzewająca

Alphonse Lavallée (po francusku: Alphonse-lavallée) to czerwona deserowa odmiana winorośli pochodząca z Francji. Odmianę uzyskano około 1860 r. w Orleanie (Francja) ze swobodnego zapylenia, prawdopodobnie odmiany Bivolsko oko. Poza Francją jest uprawiana także we Włoszech, Portugalii, Rumunii, Kalifornii, Argentynie, Chile, RPA, Turcji i Izraelu.   Znana jest również pod nazwami: Sliwowa loza i Ribier.   Odmiana średnio późno do późno dojrzewająca. Winogrona dojrzewają w drugiej połowie września. Krzewy rosną średnio silnie do silnie. Są atakowane przez choroby grzybowe i szkodniki. Są wrażliwe na niskie temperatury zimą. Odmiana ma skłonność do osypywania się kwiatów i drobnienia jagód (millerandage). Najlepiej sprawdza się w ciepłych rejonach, na stanowiskach o wystawie południowej i na stosunkowo żyznych glebach. Dobrze reaguje na podwyższoną wilgotność gleby i powietrza.   Grona są średniej wielkości (15,4/9 cm), średnio zbite, cylindryczno-stożkowate, często z jednym lub dwoma skrzydełkami. Średnia masa grona wynosi 280 g. Jagody są duże (21,3/19,6 mm), kuliste lub lekko owalne, często spłaszczone u podstawy, a czasem z podłużnymi wgłębieniami, które nadają im żebrowany wygląd. Miąższ jest mięsisto-chrupiący, smak owocowy, przypominający śliwkę. Skórka jest gruba, krucha, ciemnoniebieska, z obfitym nalotem woskowym. Średnia masa jednej jagody wynosi 6,5 g.   Alphonse Lavallée to jedna z najlepszych średnio późno do późno dojrzewających czerwonych odmian deserowych. Winogrona gromadzą wystarczającą ilość cukrów (17–18%) przy umiarkowanej kwasowości miareczkowej (6,0–6,5 g/dm3). Dobrze znoszą długi transport i mogą być przechowywane w kontrolowanych warunkach.