Szafirek Comosum Plumosum (fioletowy)

Szafirki są odporne, łatwe w uprawie i długo kwitną – nie powinno ich zabraknąć w żadnym ogrodzie. Ten gatunek, znany też jako hiacynt pierzasty, ma cienkie, zwiewne nitki i przypomina czerwono-fioletowe pióro.

Całkowicie różni się od swoich szorstkich kuzynów kolorem i kształtem i jest dobrym, 10-centymetrowym kwiatem ciętym.

Same cebule mają wyraźnie różowy kolor i wytwarzają ząbkowane cebulki przybyszowe, które już w ciągu jednego sezonu dorastają do wielkości kwitnącej.

Jak uprawiać

Szafirek: To kwiat światłolubny, a preferowane stanowisko jest słoneczne lub półcieniste.

Możesz go uprawiać zarówno w ogrodzie, jak i w skrzynce lub doniczce na balkonie.

Bez problemu znosi ochłodzenia.

Cebulki sadzi się jesienią — od września do grudnia, zanim ziemia zamarznie. Wybierz miejsce słoneczne lub w lekkim półcieniu, z luźną, dobrze przepuszczalną glebą. Sadź je na głębokość około trzech wysokości cebulki, czubkiem do góry, w odstępach 5–10 cm. Podlej raz po posadzeniu i utrzymuj umiarkowaną wilgotność gleby aż do pojawienia się pierwszych liści. Po przekwitnięciu usuń przekwitłe kwiaty, ale pozwól liściom zżółknąć samodzielnie — odżywiają cebulkę na kolejny sezon.