Śnieżyczka Woronowii (biała)

Wielu z was zna naszą najpospolitszą śnieżyczkę, Galanthus nivalis, ale może nie znać Galanthus woronowii – niższego okazu o jaśniejszych, szerszych zielonych liściach i pięknych perłowych kwiatach zwisających pod lekkim kątem; wewnętrzne segmenty mają zielony znak w kształcie podkowy blisko wierzchołków.

Ta wieloletnia roślina cebulowa z czasem utworzy duże kępy.

Doskonała dla pszczół i innych zapylaczy. Laureatka nagrody RHS za zasługi ogrodowe.

Uprawa

Cebulki należy sadzić w grupach liczących co najmniej 25 sztuk, aby dobrze wyglądały. Często trudno przyjmuje się w ogrodzie i w zupełnie nowym miejscu może to potrwać lata, ale z czasem całkiem możliwe, że utworzy całą gęstą kolonię. Cebulki można dzielić, gdy liście zwiędną i zżółkną.

Rozmnażanie: Przez podział cebulek w okresie spoczynku. Po podziale od razu posadź je w grupach po co najmniej 5.

Cebulki sadzi się jesienią — od września do grudnia, zanim ziemia zamarznie. Wybierz miejsce słoneczne lub w lekkim półcieniu, z luźną, dobrze przepuszczalną glebą. Sadź je na głębokość około trzech wysokości cebulki, czubkiem do góry, w odstępach 5–10 cm. Podlej raz po posadzeniu i utrzymuj umiarkowaną wilgotność gleby aż do pojawienia się pierwszych liści. Po przekwitnięciu usuń przekwitłe kwiaty, ale pozwól liściom zżółknąć samodzielnie — odżywiają cebulkę na kolejny sezon.