Narcyz jesienny Sternbergia lutea (żółty)

Znana jako sternbergia żółta lub jesienny narcyz, to piękna roślina cebulowa z rodziny amarylkowatych (Amaryllidaceae).

Kwitnie jesienią – zwykle od września do listopada – jaskrawożółtymi kwiatami przypominającymi narcyzy.

Kwiaty wyrastają bezpośrednio z cebuli, często przed liśćmi lub jednocześnie z nimi.

Liście są wąskie, ciemnozielone i pozostają nad ziemią przez zimę, stopniowo więdnąc wiosną.

Uprawa

Stanowisko słoneczne, ciepłe i osłonięte od wiatru. Gleba powinna być lekka, dobrze przepuszczalna, najlepiej wapienna.

Lipiec–sierpień. Cebule sadzi się na głębokość 10–15 cm, w odstępach 10 cm.

Po posadzeniu się nie podlewa – roślina korzysta z jesiennych deszczów. Latem się nie podlewa.

Wrzesień–listopad. Kwiaty pojawiają się przed liśćmi lub razem z nimi.

W razie potrzeby można nawozić nawozem fosforowo-potasowym. Liście pozostają przez zimę i zasychają wiosną.

Latem – nie podlewa się i nie nawozi. Cebule pozostają w ziemi.

Co 4–5 lat cebule można wykopać i podzielić, gdy liście całkowicie zaschną.

Cebulki sadzi się jesienią — od września do grudnia, zanim ziemia zamarznie. Wybierz miejsce słoneczne lub w lekkim półcieniu, z luźną, dobrze przepuszczalną glebą. Sadź je na głębokość około trzech wysokości cebulki, czubkiem do góry, w odstępach 5–10 cm. Podlej raz po posadzeniu i utrzymuj umiarkowaną wilgotność gleby aż do pojawienia się pierwszych liści. Po przekwitnięciu usuń przekwitłe kwiaty, ale pozwól liściom zżółknąć samodzielnie — odżywiają cebulkę na kolejny sezon.