Narcyz Eaton song

Odmiana została wprowadzona w 1973 r. przez hodowcę Harry'ego Tuggle'a (USA) i zarejestrowana w 1989 r.

Wyróżniona prestiżową nagrodą „Award of Garden Merit” Królewskiego Towarzystwa Ogrodniczego (RHS) w 2001 r.

Nadaje się do pojemników, ogrodów skalnych lub na przednią obwódkę rabaty; preferuje umiarkowanie żyzną, dobrze zdrenowaną glebę, w słońcu lub półcieniu; roślina wytrzymuje temperatury do −20 °C (strefa H6)

Na łodydze są 2–3 kwiaty; płatki po rozwinięciu są jasnożółte, potem blakną do kremowobiałego odcienia; przykoronka jest krótka, cylindryczna, pomarańczowożółta, z ząbkowanym brzegiem

Uprawa

Narcyz to jeden z najpopularniejszych kwiatów wiosennych – łatwy w uprawie i szybko przystosowujący się do różnych warunków klimatycznych i glebowych.

Narcyz nie jest wymagającym kwiatem. Przy odrobinie troski jego kwiaty bujnie się rozwiną i odwdzięczą się za starania. Im wcześniej się go posadzi, tym lepiej. Roślina nadaje się także do sadzenia w pojemnikach na tarasie, co czyni ją ulubienicą każdej pani domu.

Narcyz dobrze wygląda posadzony w grupach lub jako obwódka rabaty. Dobrym pomysłem jest też posadzenie go po prostu na łące. Jeśli chcesz wiosną ozdobić balkon, jesienne miesiące to czas, w którym możesz posadzić kilka doniczek z różnymi odmianami narcyzów.

Cebulki sadzi się jesienią — od września do grudnia, zanim ziemia zamarznie. Wybierz miejsce słoneczne lub w lekkim półcieniu, z luźną, dobrze przepuszczalną glebą. Sadź je na głębokość około trzech wysokości cebulki, czubkiem do góry, w odstępach 5–10 cm. Podlej raz po posadzeniu i utrzymuj umiarkowaną wilgotność gleby aż do pojawienia się pierwszych liści. Po przekwitnięciu usuń przekwitłe kwiaty, ale pozwól liściom zżółknąć samodzielnie — odżywiają cebulkę na kolejny sezon.